Het lijkt wel maanden geleden dat ik nog eens geblogd heb… wat het ook is…
Vandaar eindelijk nog eens een aflevering van het Erasmusleven in Hongarije!

De afgelopen maand was de mooiste die ik hier al gehad heb. Dit is niet louter te wijten aan het prachtige weer, maar eerder aan het bezoek dat ik gehad heb.

Het was eerst de beurt aan mama en Eric om me een bezoekje te brengen.

Deze dagen waren echt super. Ik had het geluk redelijk wat tijd vrij te hebben dus hebben we ervan geprofiteerd om veel dingen samen te doen zoals etentjes en wijn proeven. Één grote vlek (letterlijk en figuurlijk) op ons gastronomisch samenzijn was wel het moment toen de ober even zin had om een halve taloor looksaus op mijn nieuwe broek te morsen, wat een bediening! =)
De laatste avond zijn we nog eens naar het stamcafé van mama en Eric geweest: Den broodweej, een bruine kroeg waar de palinka naar meer smaakt.

Toen de geliefden hun pad verder zetten richting Budapest met een lege batterij in de camera was het alweer de beurt aan iemand anders om me een bezoekje te brengen: De boys!

Toon en Sven hadden hun valiezen gepakt om hier de sfeer eens op te snuiven. Daar zijn ze redelijk hard in geslaagd! Al van de eerste avond waren ze een deel van de erasmussers. Bij zulk een selecte groep hoort uiteraard een inauguratie dus bestond de eerste avond vooral uit drankspellen. Ik kon spijtig genoeg de bende niet vervolledigen door de les die ik de volgende dag moest geven.

Dit hebben we echter de volgende dagen mooi gecompenseerd met een prachtig bezoek aan de wijnvallei en enkele lekkere etentjes bij Francesco. Mooie liedjes duren niet lang en ook dit tweetal vertrok uit het land van de paprika.

Op de dag dat de boys vertrokken kwam mijn langverwachte gast toe: Charlotte =)
Zoals beloofd ging Charlotte voor de 2^e maal mij een bezoekje komen brengen, dit maal voor 2 weken! Tijdens ons verblijf in Eger verbleven we in de magnifieke suite van het vakantiehuis van de vorige keer.

Tijdens deze 2 weken hebben we echt de tijd van ons leven gehad: Lekker weer, leuke uitstapjes, gewoonweg genieten van mekaars aanwezigheid. Om het heel clichématig maar pijnlijk correct te zeggen: De tijd vloog voorbij. Wat zeker en vast één van de meest memorabele momenten was, was ons bezoekje aan de wijnvallei met Anton. Memorabel is misschien een slechte woordkeuze naarmate we hier en daar een gat in ons geheugen hebben… Wat wil je dan ook, met een glas kwaliteitswijn voor 20 eurocent.

Het verblijf van Charlotte werd afgerond met een 4-daagse citytrip naar Budapest.Ik was er al meerdere keren geweest, maar deze maal heb ik de stad écht ontdekt. Het feit dat we keihard de tourist hebben gespeeld zal hier wel iets mee te maken hebben. We besloten om geen metrotickets te kopen en alles af te stappen. Met het geld dat we hiermee spaarden hebben we kaarten gekocht voor de hop-on hop-off bustour, wat schitterend was. Hierbij kregen we ook 2 gratis bonnetjes voor een rondtrip op de Donau, wat we uiteraard gedaan hebben!

We speelden al lang met het idee van eens naar de opera te gaan in Budapest. Daarom hebben de de daad bij het woord gevoegd en een bezoekje gebracht aan de opera … 2 maal! De eerste maal gingen we enkele minuten voor de voorstelling naar het operagebouw waar we vroegen om de goedkoopste kaarten. Deze kregen we voor omgerekend … 2 euro! We zaten op de 2^e rij van een balkon, maar omdat niemand voor ons zat konden we doorschuiven naar de 1^e klasse zetels.
Het gebouw was adembenemend, maar de opera was… OK. Daarom besloten we de volgende avond naar een zustergebouw te gaan waar ze de toverfluit van Mozart speelden. Deze werd ondanks zijn Hongaarse vertaling en modern jasje enorm gesmaakt door ons.

Na deze prachtige dagen was het weer tijd van afscheid. Dit viel ons redelijk zwaar na zo een lange tijd in mekaars aanwezigheid te zijn. We hebben echter een mooi vooruitzicht: De volgende keer dat we mekaar terugzien zijn we beiden in ons ouwe getrouwe Belgenland!

Na hier een tijdje te vertoeven in het verre Hongarije heb ik enkele opmerkelijke dingen opgemerkt, echt opmerkelijk:

De gelijkenissen tussen België en Hongarije:

- Onze talen zijn onmogelijk te spreken door buitenlanders. Zo zijn ze hier ook euforisch als je 2 woorden Hongaars praat (denk maar eens hoe wij reageren als er een Brit “goeiedag” zegt) . Het gebeurt dan ook geregeld dat we hier en daar enkele forinten in onze zak mogen laten zitten door het gebruik van eenvoudige woordjes als “jo napot!”.

- HET WEER IS HIER OM HET SCH**T VAN TE KRIJGEN! Een goeie week geleden begon het zonnetje te schijnen zodat de laatste restjes van de mottige sneeuw verdwenen. Dat zorgde zelfs voor enkele topmomenten zoals de Chinese BBQ (de Chinezen zijn trouwens meer en meer onze vrienden aan het worden, zo nodigen zij ons soms stiekem uit voor een geheime BBQ op hun terras omdat ze niet iedereen willen uitnodigen). Gisteren werd ik echter wakker naast een wintertafereel dat kan vergeleken worden met “De Jagers” van Breughel. Dit zijn geen gewone “grillen” meer…

- Goulash = waterzooi. Geen muggenzifterij , één pot nat!

Enkele absurde feiten:

- Litouwen is een warm land. De 3 Litouwers waren tot voor kort nobele onbekenden maar daar is gelukkig verandering in gekomen. Anton valt te profileren als de Sven Sabbe van de bende, zijnde een geniale onnozelaar, Egle is de moederfiguur en Vaidotas is de basketbalster.

- Ik lag bijna onder een pak sneeuw bedolven. Toen ik naar het hoofdgebouw van de school stapte een hele tijd geleden besloot een gigantisch pak smeltende sneeuw plots te vallen … een halve meter voor mijn neus.

Dingen om naar uit te kijken:

- nog 8 dagen en mama en Eric komen op visite!
- nog 16 dagen en Toon en Sven komen de boel op stelten zetten!
- en uiteraard…  nog 19 dagen en ik ben herenigd met mijn Charlotte!!!

DRIEWERF HOERA!!!

Binnenkort meer nieuws!

Er zijn heel wat dagen gepasseerd sinds de laatste blog dus is er uiteraard ook wel redelijk wat gebeurd dat jullie lieve volgertjes nog niet weten!

Na ons ski-avontuurtje hadden Celine en ik wel eens zin om de stad in te trekken. We keken in onze agenda en zagen dat we 2,5 dagen vrij hadden. Dit was voor ons meer dan genoeg om een citytrip richting Budapest te organiseren.
We vonden al snel een hostel online (Maverick). Het is een hostel dat al enkele malen verkozen werd tot “hostel van het jaar”. Dit is ook meer dan terecht. Veel luxe voor weinig geld, zo hebben we dat graag!

Budapest was werkelijk adembenemend met als hoogtepunten het Heldenplein, de kettingbrug en het zicht op de Gellert-heuvel.

Uiteraard zijn wij mensen die onze Oost-vlaamse roots niet wegsteken dus lieten we de Bourgondiërs in ons bovenkomen. Dit uitte zich in 2 heel lekkere etentjes. Ook het Szépmûvészeti-museum bleef niet gespaard van de Oosterzelenaarkes. Er waren enorm veel werken van Picasso en Degas, maar het zijn vooral de jungle-tafereeltjes van Rousseau die me bijgebleven zijn. (http://lisaherrera.com/comm/repro-rousseau.jpg)

De avond voor ik terugkeerde kreeg ik een telefoontje van Charlotte. Ze had een week vrij gekregen en vroeg of het OK was of ze mij eens kwam bezoeken. Het antwoord was uiteraard zeer snel gegeven dus zat ik deze week niet alleen in het gezelschap van Guido, maar ook van mijn Charlotje. We hebben een ruim appartement gehuurd voor ons drieën met uitzicht over heel Eger. (http://www.zalanki.hu/)

De dame aan de kassa van de thermische baden zal me wel kennen want ook deze week ben ik 3 keer geweest. In de loop van de week heeft Guido zicht ontpopt tot onze persoonlijke chef-kok. Zo hebben we o.a. genoten van een heerlijke spaghetti carbonara, biefstuk met rodewijnsaus,…

Woensdag heb ik mijn eerste lesje gegeven samen met Celine. De opdracht was om een Vlaams volkslied aan te leren en daar zijn we zeker en vast in geslaagd. Zonder enige moeite zaten de Hongaarse pubers “ik zat Cecilia komen” uit volle borst mee te zingen. Na de les werden we zelfs beloond met een lovende bordtekening met als onderschrift “we love you”.

Die avond kwamen onze goeie Chinese vrienden naar ons huisje om een heerlijke kaas- en wijnavond te beleven. Met iets meer wijn als kaas in ons lijf sloten we de avond goedlachs af. Dit was de laatste avond van Guido, die de volgende dag vertrok naar ons vaderland.

Donderdag en vrijdag werden 2 prachtige dagen met mijn Charlotte. We hebben met zijn tweetjes geslenterd door de prachtige straatjes die Budapest rijk is, genietend van de schitterende architectuur en mekaars aanwezigheid. De avond hebben we afgesloten met een uitstekend etentje. De volgende morgen stond ons alarm redelijk vroeg zodat we eerst nog eens naar de Szechenyi Furdo konden gaan, de grootste thermische baden van Europa. Hierna volgde spijtig genoeg een afscheidsmoment, maar gelukkig komt ze me terug bezoeken in de paasvakantie.

Vandaag was het mijn eerste les piano. De leerkracht is iemand waar we in de eerste week al wat glühweintjes verzet hebben dus geen onbekende. Hij had aan mevrouw Gabos zelf gevraagd om mij les te geven dus dat wordt dolle pret … dacht ik. Nu heeft de Lorenzo mij een stuk van Liszt gegeven waar ik wel nog even op zal zweten.

Voor de foto’s moeten jullie wachten tot Charlotte ze mij heeft doorgestuurd.

Een Hongaarse groet!

Zozo, er is een hele boel gebeurd sinds de laatste blog. Enkele van deze dingen waren :

-          Het gegeven van het internationaal kookfestijn. Alles begon toen Celine en ik besloten pannenkoeken te maken voor de rest van de erasmussers. Het duurde niet lang of de mannen van Litouwen glühwein maakten. Hierop kwam de welgesmaakte Poolse reactie: Een soort deegmaal (héél,héél veel) met bijhorende porties wodka. De laatste telg in de familie kwam van José. De altijd goedgehumeurde Spanjaard maakte ons paella met sangria. What’s next?

-          We hebben kennis gemaakt met één van de laatste nieuwe huisgenoten. Het zijn 2 mannen van Turkse afkomst. Ik heb ze op hun beurt laten kennismaken met het aloude Belgische drinkspel “Drinkbitch”. Dit werd zeer hard gesmaakt dus zal ik ze spoedig het spel “flinten” leren kennen (met dank aan Sven Sabbe).

-          We hebben opnieuw genoten van de thermische baden. Ditmaal hebben we ontdekt dat er ligbaden zijn met ingebouwde bubbelfunctie … YES!!!

-          Ik ben net aangenomen als privé-leraar gitaar van de 2 Chinezen. Zij zullen mij betalen met kwaliteitswijn en rijstmaaltijden als ik hun dikke riffs aanleer. (voorlopig kunnen ze al “in de hallen van de bergkoning” en “smoke on the water” spelen.

-          We zijn vandaag gaan skiën in het hoogste deel van Hongarije. Het was mijn allereerste keer dus ik had enige onzekerheid in mijn benen.
Toen Celine (de enige met ervaring op latten) ons allemaal uitlegde hoe je moest remmen was ik er abuis al naar de voet van de berg aan het vliegen. Met volle snelheid beneden komende realiseerde ik mezelf dat ik de mensen, die voor mij op de lift stonden te wachten, enorm veel pijn kon doen. Daarom deed ik wat iedere mens met enig gevoel voor verantwoordelijkheid zou doen: me laten vallen! Iets later heb ik nog wat ergere crashes meegemaakt waardoor ik besloot het skiën iets vroeger af te breken. Achteraf gingen we naar ons geliefkoosde restaurantje voor een heerlijke portie gyros.

Gisteren zijn Celine en ik naar onze goeie vriendin Judit Gabos geweest. Deze vrouw is niet alleen een geniale pianiste en de hoofdverantwoordelijke van de muziektak op de school, ze is bovendien een zalige madam! Ze heeft ervoor gezorgd dat ik niet alleen de vakken piano, zang, koor en koordirectie kan geven… ik kan ook BASGITAAR volgen (WOOOOOHOOOOW!!!).
Nog even en je kan Brecht De Moor horen “slappen” als je in de immense hallen van onze College loopt.

Als Angelo dit leest: bedankt voor het adres van de pizza, ze zijn HEERLIJK! (en spotgoedkoop)

In de late namiddag werden we verwacht in een studentencafé waar de mensen van international office ons opwachtten met een glas Egry Bikaver (de bekende stierenbloedwijn). Hier waren alle Erasmussers aanwezig en kregen we een mentor toegewezen. Mijn mentor is spijtig genoeg een afgeleefd trutje dat lijkt op een verfrommeld zakdoekje.
Omdat ik ondertussen hier al ben uitgegroeid tot de plaatselijke troubadour had de directie me gevraagd om wat te spelen voor de bende , dit resulteert steevast in een mix van Britney Spears en The Beatles.

Gelukkig stond Celine me bij om een iVolution-versie te brengen van dust in the wind.

’S Avonds is Cenieltje eens thuisgebleven omdat 5 keer uitgaan na elkaar genoeg was. Brecht daarentegen wou nog even zien hoe de cafeetjes er vanbinnen uitzien. Ik heb het niet te laat gemaakt omdat het vandaag één en al werken aan de BAP wordt.

Viszontlatasra!

Groeten aan iedereen van Celizzle en Brizzle!

Gisteren een vreemd moment meegemaakt. Overdag besloot ik nog even een dutje te nemen… 4 uur later werd ik wakker en lag er buiten 30 cm sneeuw… Het duurde niet lang of de Erasmussers zaten te ravotten in de sneeuw. ’S Avonds hebben we zelfs een enorm sneeuwballengevecht georganiseerd tussen de landen. België won (DUH!).

Ondertussen kennen we hier ons baan al goed. De cafétjes zijn ook geen onbekende factor meer! De dancings zijn hier afschuwelijk door de muziek die er draait en de bijgeleverde goedkope breezer-sletjes.
We hebben ook al eens een kort bezoekje gedaan aan de thermen. Heerlijk als je buiten in water van 50 graden zit terwijl er naast je een hele hoop sneeuw ligt.

Vandaag doen we het wat kalmer aan (1 à 2 flessen Palinka). Meer nieuws volgt spoedig!

Gisteren was het de grote dag voor de 2 uit Oosterzele. Het was heel vroeg in de morgen toen ik opstond om te vertrekken richting Zaventem (half 4!). Na een emotioneel afscheid vertrokken we richting het voor ons nog onbekende Hongarije.

De vlucht liep perfect. In Hongarije aangekomen namen we de bus richting Eger , wat een kleine 2 uur in beslag nam. Onderweg vroegen we ons af of de studentenverantwoordelijke, Gergo, daar aan het station zal zijn aangezien we waren vergeten te mailen dat we gingen komen om dat uur.

Hij was er niet dus besloten we rond te stappen met onze valiezen. Zo passeerden we bij toeval onze school, waar we binnenwandelden en direct contact maakten met het internationaal secretariaat die ons de weg toonde naar onze verblijfplaats. Deze is heel mooi ingericht en goed gelegen.

We waren met moeite uitgepakt toen we werden uitgenodigd door een huisgenoot om te proeven van een plaatselijke specialiteit: Palinka. Dit is een Hongaarse wodka-variant, een echte aanrader!

Voorlopig zitten we hier met 7 : De 2 Oosterzelenaars, Gergo (de studentenverantwoordelijke), José (een Spaanse pianist) , Deni ( een Bulgaarse) en 2 Chinezen die we nog niet gezien hebben ( waarschijnlijk te druk bezig met pokémon).

We hebben de eerste dag afgesloten met een zangmoment. Met een gitaarversie van Hit me baby one more time van Britney hebben we ze allemaal meegekregen.

Vandaag hebben we ons heerlijk uitgeslapen om daarna uitgerust de stad te verkennen. We zijn naar de plaatselijke marktjes geweest en hebben de weg leren kennen die we vanaf nu iedere dag zullen stappen. Dit is een echte downhill-beleving van een goed kwartier.

We zijn daarnet met José even naar het Music-departement geweest om de piano’s uit te testen. Ik heb er voor de eerste keer in mijn leven op een orgel gespeeld, zo kwam de Toccata eindelijk tot zijn recht!

Vervolgens hebben we goed gegeten met de leerkracht orgel , Lorenso, die ons tevens trakteerde op enkele glühweintjes.

Meer nieuws volgt binnenkort!

Ps: mijn adres =>

A/3/1

Leányka Utca 4

3300 Eger

Nu woensdag is het zover: Ik vertrek eindelijk op Erasmus richting Eger (Hongarije) !

Deze ervaring zal zeker geen eenzame worden want ik word  begeleid door de Oosterzeelse Celine Debacquer.

Dit Oost-Vlaams prijsbeest zal samen met mij genieten van de overvloed aan goulash,  stierenbloedwijn, feestjes en uuh… stage.

Binnekort, meer nieuws!