Vind ik leuk:

Het lijkt wel maanden geleden dat ik nog eens geblogd heb… wat het ook is…
Vandaar eindelijk nog eens een aflevering van het Erasmusleven in Hongarije!

De afgelopen maand was de mooiste die ik hier al gehad heb. Dit is niet louter te wijten aan het prachtige weer, maar eerder aan het bezoek dat ik gehad heb.

Het was eerst de beurt aan mama en Eric om me een bezoekje te brengen.

Deze dagen waren echt super. Ik had het geluk redelijk wat tijd vrij te hebben dus hebben we ervan geprofiteerd om veel dingen samen te doen zoals etentjes en wijn proeven. Één grote vlek (letterlijk en figuurlijk) op ons gastronomisch samenzijn was wel het moment toen de ober even zin had om een halve taloor looksaus op mijn nieuwe broek te morsen, wat een bediening! =)
De laatste avond zijn we nog eens naar het stamcafé van mama en Eric geweest: Den broodweej, een bruine kroeg waar de palinka naar meer smaakt.

Toen de geliefden hun pad verder zetten richting Budapest met een lege batterij in de camera was het alweer de beurt aan iemand anders om me een bezoekje te brengen: De boys!

Toon en Sven hadden hun valiezen gepakt om hier de sfeer eens op te snuiven. Daar zijn ze redelijk hard in geslaagd! Al van de eerste avond waren ze een deel van de erasmussers. Bij zulk een selecte groep hoort uiteraard een inauguratie dus bestond de eerste avond vooral uit drankspellen. Ik kon spijtig genoeg de bende niet vervolledigen door de les die ik de volgende dag moest geven.

Dit hebben we echter de volgende dagen mooi gecompenseerd met een prachtig bezoek aan de wijnvallei en enkele lekkere etentjes bij Francesco. Mooie liedjes duren niet lang en ook dit tweetal vertrok uit het land van de paprika.

Op de dag dat de boys vertrokken kwam mijn langverwachte gast toe: Charlotte =)
Zoals beloofd ging Charlotte voor de 2^e maal mij een bezoekje komen brengen, dit maal voor 2 weken! Tijdens ons verblijf in Eger verbleven we in de magnifieke suite van het vakantiehuis van de vorige keer.

Tijdens deze 2 weken hebben we echt de tijd van ons leven gehad: Lekker weer, leuke uitstapjes, gewoonweg genieten van mekaars aanwezigheid. Om het heel clichématig maar pijnlijk correct te zeggen: De tijd vloog voorbij. Wat zeker en vast één van de meest memorabele momenten was, was ons bezoekje aan de wijnvallei met Anton. Memorabel is misschien een slechte woordkeuze naarmate we hier en daar een gat in ons geheugen hebben… Wat wil je dan ook, met een glas kwaliteitswijn voor 20 eurocent.

Het verblijf van Charlotte werd afgerond met een 4-daagse citytrip naar Budapest.Ik was er al meerdere keren geweest, maar deze maal heb ik de stad écht ontdekt. Het feit dat we keihard de tourist hebben gespeeld zal hier wel iets mee te maken hebben. We besloten om geen metrotickets te kopen en alles af te stappen. Met het geld dat we hiermee spaarden hebben we kaarten gekocht voor de hop-on hop-off bustour, wat schitterend was. Hierbij kregen we ook 2 gratis bonnetjes voor een rondtrip op de Donau, wat we uiteraard gedaan hebben!

We speelden al lang met het idee van eens naar de opera te gaan in Budapest. Daarom hebben de de daad bij het woord gevoegd en een bezoekje gebracht aan de opera … 2 maal! De eerste maal gingen we enkele minuten voor de voorstelling naar het operagebouw waar we vroegen om de goedkoopste kaarten. Deze kregen we voor omgerekend … 2 euro! We zaten op de 2^e rij van een balkon, maar omdat niemand voor ons zat konden we doorschuiven naar de 1^e klasse zetels.
Het gebouw was adembenemend, maar de opera was… OK. Daarom besloten we de volgende avond naar een zustergebouw te gaan waar ze de toverfluit van Mozart speelden. Deze werd ondanks zijn Hongaarse vertaling en modern jasje enorm gesmaakt door ons.

Na deze prachtige dagen was het weer tijd van afscheid. Dit viel ons redelijk zwaar na zo een lange tijd in mekaars aanwezigheid te zijn. We hebben echter een mooi vooruitzicht: De volgende keer dat we mekaar terugzien zijn we beiden in ons ouwe getrouwe Belgenland!